EN KAMPIOEN !!!!!!!!

Minder

 

 

Aartselaar probeerde vanalles om meer punten te halen dan twee weken geleden: in plaats van de match te spelen om 14u zoals voorzien, vroegen ze om te spelen om 10u. Vertrekken rond 8.45u, valt nog mee dachten we, maar net nu werd het uur verzet en moesten we dus vertrekken net na zonsopgang. Iedereen die onze Warriors een beetje kent, weet dat vroeg spelen niet hun specialiteit is. Gelukkig waren ze beter wakker dan verwacht en werd het al snel duidelijk dat Aartselaar de “orange stampede” niet kon tegenhouden. Al een wedstrijd of zes is het een leuke gewoonte aan ’t worden dat Pitbull de score opent en ook deze wedstrijd nam hij de drie eerste puntjes voor zijn rekening. Na vijf minuten hadden we reeds een voorsprong van 0 -14... Onze coach CCB wisselde elke vijf minuten het volledige team en vermits we met tien krijgers waren, was dit inderdaad een tof idee om iedereen hetzelfde aantal speelminuten te geven. Er was weinig speciaals te vermelden over dit duel, tenzij het opviel dat onze mannen regelmatig probeerden om “tip-in’s” te scoren en zelfs te gebruiken om passes te geven. Zo kon Silent Killer met zo’n tip-in vlotjes scoren en iets later gaf The Bullet een pass aan the Knife die de bal mooi “terugtoetste” waardoor eerstgenoemde fraai kon afwerken! Onze captain liet dan weer zien dat hij elke match minstens één driepunter kan scoren en kreeg dit keer zelfs tweemaal een cirkeltje rond z’n nummer...  We mochten met een gerust hart gaan rusten: 11 – 42. Tijdens de rust viel me iets opmerkelijk op: aan de muur in de kantine hingen veel ploegfoto’s met telkens de vermelding 95-96 , 96-97, 97-98, 98-99...enz. Men moet toch wel pech hebben dat men telkens maar met één puntje verliest... !?

 

De tweede helft stond volledig in het teken van iedereen op het scoreformulier te zetten, F² en T-Rex hadden nog niet gescoord en ons team moest van CCB alles in het werk stellen om hen te laten scoren. Zéér sportief van The Bullet om er voor te zorgen dat hij snel vijf fouten had, zodat die twee Warriors nog meer speelminuten konden krijgen!

Ondanks de verwoede pogingen van alle krijgers kregen de twee nieuwe goalgetters de bal niet in het net...todat T-rex de twee allerlaatste punten van het duel voor zijn rekening nam... 50% doelstelling  toch nog bereikt. Het gebeurt zelden dat ik tijdens een match aan andere zaken kan denken i.p.v. m’n nagels af te bijten van de spanning. Gelukkig kon ik dit wel eens doen en heb ik de verklaring gevonden voor een fenomeen dat me al jaren bezighield: waarom komen er steeds meer moeders supporteren dan vaders? Wel, volgens mij houden onze dames zo van basket omdat de klok regelmatig stilstaat...en dan worden ze niet ouder! Wat deze zondag nog een positieve vermelding verdient, is het shotpercentage van de vrijworplijn: ik durf te schatten dat we rond 75% zaten, wat een stratosferische verbetering is t.o.v. de rest van het seizoen! Onze helden sloten de match uiteindelijk af met een overwinning van 37 -73.

 

Als afsluiter nog een dingetje, in een kader tegen de muur hing een mooie uitleg die wij, als ouders van sportende kinderen nooit mogen vergeten. Niet dat het bij onze Warriors-T-side een probleem is, maar ik wil het toch aan heel Technico meegeven: (ik hoop dat ik het nog een beetje correct kan reproduceren met mijn beginnende Alzheimer-Light...)

 

Tijdens de pauze nam de coach één van zijn 8-jarige spelers apart om hem iets mee te delen.

Hij vroeg: “ Weet je wat samenwerking is, en wat een team is?” “Ja”, antwoordde de jongen.

“Begrijp je eveneens dat het niet belangrijk is dat we winnen of verliezen, maar dat we ons amuseren onder vrienden?”

Weer knikte de jongen bevestigend met z’n hoofd.

“Dus”, vervolgde de coach, “ik ben er zeker van dat, als er een fout gefloten wordt, je weet dat je de scheids niet moet tegenspreken of uitmaken?” De jongen zei overtuigend: “natuurlijk, coach!”

“En als ik je naar de kant roep, om een andere teamgenoot de kans te geven om te spelen, het niet nodig is je trainer uit te schelden voor smeerlap, domme ezel of nietsnut?” “Ja ,trainer” zei de jongen terug.

“Zeer goed”, zei de trainer,” wil je dat dan alsjeblief allemaal eens aan je moeder uitleggen?”

 

 

Greetz, D

 

The Knife (Yens) – 17

The Bullet (Bent) – 10

Little Big Man-LBM (Jente) – 8  (2 bommen!)

Silent Killer (Midas) – 8

Pitbull (Aron) – 8

B52 (Sam) – 7

Viper (Vincent) – 7

Screwdriver (Jasper) – 6

T-Rex (Sieg) – 2

F² (Thibaut)- 0

Banzai (Harris) – Veront.

Rhino (Lyes) – Afw.

Minder

DE KADETTEN thuis tegen Sint-Truiden : inzet de kampioenentitel....àls we de rest ook nog winnen. Te beginnen op zaterdag 10 april om 12u op Oxaco. Amaai.


Lees meer...

















Minder

Minder

Géén klusje, ook al blijkt dat niet uit de uitslag. De afwezigheid onder de ringen van zowel Thomas als van Alex speelde ons parten. Hoewel Jeroen, Laurens, Lander en zelfs Simon (op die voor hem zeer moeilijke positie) hun job wel kenden. Dàt moet gezegd worden.

Minder

Direct maar zeggen: zonder Bert (goed ziek: beterschap gast, dagge rap terug meu zaain) en zonder Nick (gaan fluiten).

Minder

 

De ‘moeilijke’ matchen zijn achter de rug, de rest van het seizoen spelen we enkel nog tegen ploegen die aan de staart van het klassement hangen...maar opgelet, onze warriors mogen niet vergeten dat de staart soms ook met de hond kwispelt!

Gelukkig was dit niet het geval tegen Aartselaar, het werd zeer snel duidelijk dat onze krijgers beter waren dan hun opponenten. M(L)G speelde dan ook geen enkele keer met de basisvijf, hij gaf de teamleden die anders minder lang mogen opdraven ditmaal zeker voldoende speelminuten. Voor sommigen zelfs meer dan voldoende, want ik heb Rhino nog nooit zo overvloedig zien zweten...ik denk dat hij niet meer zo snel zal vragen om wat meer te mogen spelen... :)

Onze gasten vonden vlot de macramé van de tegenstander en ondanks we de defense pas opstelden rond onze bucket raakte Aartselaar verschillende keren niet aan onze ring in 24”. Veel spanning was er niet, misschien zelfs te weinig, want af en toe vergaten onze warriors ALTIJD naar de bal te kijken of de spelsystemen te spelen die de coach vroeg. Dus Warriors, niet vergeten: “basket is als fotograferen, als je niet focust, krijg je alleen het negatief...”. Positief opgevallen deze wedstrijd zijn voor mij vooral B52 en T-Rex: B52 liet met 13 punten duidelijk zien dat hij nog steeds een goede bommenwerper is en T-rex demonstreerde dat hij op korte tijd al zeer veel geleerd heeft. Hij weet zijn lichaam steeds beter als vesting te gebruiken (vier fouten en dat is niet altijd slecht!) en op een bepaald moment bracht hij de bal op, zag dat hij vastliep en deed wat zelfs onze basis regelmatig vergeet: weten wanneer een back-dribble nodig is...voorbeeldig! Ruststand: 44 – 8.

De tweede helft gingen we met hetzelfde elan verder en zonder veel noemenswaardige voorvallen kabbelde de wedstrijd verder naar het eindsignaal. Misschien nog een klein puntje van kritiek: we mogen niet vergeten dat Basket een teamsport is. Het is logisch dat als je eens veel mag spelen, je jezelf in de kijker wil zetten, maar ettelijke malen na elkaar tegen de wil van de coach in na 8 of 9 seconden al van veel te ver proberen te scoren in plaats van de bal rond te spelen is niet de juiste route! We moeten natuurlijk blijven oefenen op afstandshots, maar jammer genoeg is een van onze Warriors slogans sinds de prémicroben: “We have a great bunch of outside shooters.  Unfortunately, all our games are played indoors. “

Toch proficiat met deze duidelijke overwinning: 88 – 20.

Nog één nabrandertje: er gaan blijkbaar al (te) veel geruchten rond ivm ploegindeling voor volgend jaar...weet dat er nog niets definitief beslist is en geruchten zijn ten eerste gevaarlijk voor de goede sfeer en ten tweede: het zijn en blijven maar ‘geruchten’!

 

Greetz, D

 

M(L)G – relaxed, lachend en ‘zwáánzend’... ’t kan verschillen, afhankelijk van de tegenstander...

 

Banzai (Harris) – 16

Pitbull (Aron) – 14

B52 (Sam) – 13

The Knife (Yens) – 8

Silent Killer (Midas) – 8

Rhino (Lyes) – 8

Viper (Vincent) – 7

The Bullet (Bent) – 6

Screwdriver (Jasper) – 4

T-Rex (Sieg) – 2

Little Big Man-LBM (Jente) – 2 

F² (Thibaut)- in afwachting Med Attest

 

 

Minder

 

Het zou geen gemakkelijk duel worden tegen de eerste in onze reeks, dat wisten we...maar dat we zo zouden weggespeeld worden had niemand voorspeld. Na minder dan vijf minuten keken we al tegen een achterstand van tien punten aan en jammer genoeg volledig verdiend. Ik heb zéér lang moeten nadenken om enkel lichtpuntjes te vinden tijdens de eerste helft. Uiteindelijk vond ik er maar twee: eerst en vooral onze coach M(L)G, het is bewonderingswaardig hoe gedreven hij langs de lijn staat te coachen (al dan niet ondersteund door zijn kleine spruit Kobe, die duidelijk over het zelfde stemvolume beschikt dan zijn papa...). Maar zoals ik enkele verslagen geleden al eens opperde: “een coach kan vele deuren openen voor zijn spelers, maar zij moeten wel binnen willen gaan!” Het was echt bedroevend te zien hoe onze ploeg speelde: ongelooflijk veel technische flaters (zeker negen maal de bal kwijt tijdens het dribbelen, ontelbaar veel passes in de verkeerde handen en niemand raakte onder de korf voor een lay-up: enkel onze captain LBM had “the balls” om het soms toch eens te proberen...) maar ook gebrek aan “goesting en inzet”: ettelijke malen stonden twee of drie spelers (en ik gebruik hier bewust niet ‘Warriors’!) een beetje te lanterfanten op de terreinhelft waar de actie niet plaatsvond, rustig terug wandelen na balverlies of tijdens een fastbreak denken dat de uitgebroken speler(s) het wel alleen zullen doen! Even dacht ik echt dat er een andere ploeg dan onze Technico-warriors in de arena stond... . Als ik eens tijd heb, zal ik tijdens een van de volgende wedstrijden misschien eens een scoutingblad invullen en de analyse in het verslag zetten..? Een ander lichtpuntje was dat Viper steeds beter en meer uitpakt met puike en zuivere dakgoten...gelukkig kon de T-side zich af en toe toch nog opwarmen door deze interventies. We moesten logischerwijs gaan rusten met een achterstand van 39 – 20...

Tijdens de rust werd ik zelfs aangeklampt door de supporters van de thuisploeg die vroegen hoe het kwam dat we zo slecht speelden, tijdens de heenwedstrijd hadden ze immers een veel spannendere match gezien tegen een veel beter Technico...en het gebeurt me niet veel, maar even wist ik niet wat zeggen.

Na de rust ging het gelukkig een beetje beter maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat Wuustwezel duidelijk superieur was. Het was mede dankzij de coach van WW dat we een beetje beter mee konden: hij haalde regelmatig zijn betere spelers naar de bank en het was op die momenten dat we bijna de evenknie werden.

Jammer genoeg moet ik nogmaals de wedstrijdleiding aanhalen in m’n verslagje: ik draai nu al ettelijke jaartjes mee in het ‘circuit’, maar deze scheids gaf een optreden waar zelfs jonge arbiters beschaamd voor moesten zijn. Hij floot bijna niets, stond bijna steeds verkeerd opgesteld en als hij al eens floot raakte dat kant noch wal: zelfs de officials aan de tafel gaven toe dat er heel wat kemels gefloten werden. Maar nogmaals, dat is zeker niet de reden waarom we zo’n zwakke partij speelden...

We mochten tevens onze nieuwe teamgenoot voor de eerste maal in actie zien: Thibaut. Ondanks hij maar enkele speelminuten kreeg, dacht ik te zien dat hij behoorlijk snel en vinnig is, dus als (voorlopige?) totem zou ik hem F² willen dopen...F² =F x F, wat duidt op Fast and Furious.. .  Rest me nog enkel de einduitslag te vermelden: 72 – 46. Warriors, als we willen gaan voor brons zal er toch meer inspanning, inzet en technische vaardigheid nodig zijn, vrees ik...

 

Minder

17-27  de eerste minuten hebben we achtergestaan. Toen kwam de pletwals boven en gingen we er vlot overheen. Gentson wist het even niet meer.Hiervan konden we voluit profiteren en onze fastbreak spelen. Bovendien niet te vergeten dat Gentson zich nogal eens 'verslikte' in onze press waardoor we nogal wat balwinsten mochten optekenen.

Minder

Volledig gelijkopgaande 1° kwart waarbij Guco telkens enkele punten uitliep en onze jongens het kloofje iedere keer netjes terug dichten 22-22 We waren op weg naar een avondje suspense-basket.

Het 2° kwart werd er zeer goed verdedigd langs beide zijde zodat de score maar langzaam de hoogte in ging.  Laurens deed zijn wederoptreden na een lange tijd blessureleed en liet meteen zien dat er rekening mee moet gehouden worden.  Met de rust in zicht kon Guco zich even los rukken maar een ultieme inspanning leverde een 37-35 ruststand.  De supporters zagen het wel zitten.

Na enkele minuten in het 3° kwart maakte Bert zijn intrede en liet meteen zijn visite-kaartje achter. Met een 3 op 3 (waarvan 2 bommen) zette hij een ernstige kloof op het scorebord en Guco was even aangeslagen.  56-62

Onze mannetjes goed gedirigeerd door Maarten en Joeri hielden in het 4° kwart het hoofd koel en Jef demonsteerde feilloos op de vrijworplijn.  De zege kwam niet meer in het gedrang.

De punten : Marten Demoen 5p. Jef Goos 8p.  Bert van de Broek 10p.  Maarten Gilis 10p.  Wout op de Beeck 12p.  Yannick Paelman 12p.  Laurence Kuipers 4p.  Michiel Vermeer 3p. Tobias Maerien 3p. en tenslotte Joeri Sluiter (onopvallend maar zeer goed bezig)19p

Minder

16-23  het duurde even voordat we 'los' kwamen. Brugge spartelde in deze kwart wat tegen met enkele goede aanvallen. Bert demonstreerde al direct hoe je 2 dakgoten achter elkaar zet. Hun press trok echt op niet veel. Die van ons daarentegen was stukken beter en zo konden we nogal wat balwinsten noteren.

Minder

De Giants gingen het vlotst van start en even dachten we dat we gingen overrompeld worden.  Ze liepen vlot een 7-tal punten uit en waren op alle vlakken net iets beter.  Maar onze jongens dachten er anders over en de invallers onder de leiding van TC hielden het hoofd koel en het netje warm zodat de kloof niet groter werd.  Integendeel na verloop van tijd ging de Giants-storm liggen en konden we terug aanpikken en zelfs een lichte voorsprong nemen.  Bert buzzerde er een verre driepunter binnen en we gingen rusten met 34-27 op het scorebord.

De tweede helft was van dezelfde makelij.  Er werd door beide ploegen keihard gewerkt in verdediging zodat de score maar met mondjesmaat de hoogte in ging.  De kloof werd nooit groot maar we hielden steeds de leiding op het scorebord.  Met uiteindelijk winst. 

De supporters hebben ondertussen gemerkt dat er wel wat te beleven valt bij seniors 2 want ze waren massaal opgekomen. Bedankt.   

Minder

 

 

Eén van de weinige ploegen die moeite heeft met de hoge kwalitieit in de pupillen B reeks dit seizoen is BOT Schilde. Eindelijk mochten onze Warriors nog eens een “matchke” spelen zonder dat de tegenstander een rechtstreekse concurrent voor het podium was. Onze Pupillen lieten in het het eerste kwart dan ook onmiddellijk zien dat ze niet voor niets derde staan in deze sterke competitie. Wederom was het onze captain zelf die de ploeg op het goede spoor zette: LBM scoorde de eerste vrijworp van match (we stonden heel even op 100%!) en twee minuutjes nadien maakte hij zijn ondertussen wekelijkse (!) driepunter.  Ook Silent Killer was weer van de partij, mede dankzij een miraculeus stukje verband dat zijn pijnlijke knieën even deed vergeten. (Thanks, C!). Hopelijk heeft hij in de toekomst hierdoor minder last van zijn aanslepende kwetsuur want hij is toch wel één van de goalgetters in ons team en we zullen hem dit seizoen zeker nog kunnen gebruiken om onze plek op het eindpodium te behouden. Ook Pitbull liet zien dat een center baas moet zijn onder de ring en na de opgeëiste rebound punten moet maken. De individuele scores onderaan dit artikel zetten dit enkel kracht bij. Het eerste kwart sloten we dus vlotjes af met een duidelijke 22 – 7.

De tweede tien minuten lieten onze andere topscoorders zien dat ook zij iedere week hun mannetje blijven staan: Screwdriver en The Knife maakten  samen 14 punten en de tegenstander wist niet meer wie ze nu eigenlijk moesten dekken om het scoren te beletten. CCB liet zien en horen dat hij best content was met deze gang van zaken...hij liet touwens ook zien dat de lente bijna in ’t land was want zijn broek was zeker 5 cm korter dan vorige keer, en wie CCB kent weet hoe kort dat is... J. We mochten onze koffie gaan slurpen met een geruststellende stand van 42 – 18.

Het derde kwart begon met een (onvrijwillige) fout op een snijdende The Knife die zo gedwongen werd om even Benedictus XVI te spelen en de grond te kussen...met een dikke en blauwe knie tot gevolg. Ondanks hij dit keer nog maar één fout had moest hij toch weer vroeger naar de bank om ijs te leggen. Bijna de volledige Warrior-T-Side mistte trouwens de aanvang van dit kwart, zijn de geruchten dan toch waar dat we eens dringend een weekendje teambuilding moeten gaan volgen bij de AA? Gelukkig bleven Screwdriver en Pitbull de vijandelijke korf vlotjes vinden en speelden onze mannen zonder veel tegendruk rustig op hun winnaars-elan verder. Op het einde van het derde quarter liet Pitbull zelfs 5 maal achter elkaar de korf van de tegenstander trillen!

De laatste fase beginnen met een voorsprong van 65 – 27 is als afwassen met een vaatwasmachine...veel inspanning is niet nodig, gewoon rustig blijven doorspelen en wachten tot het gedaan is. Onze warriors bleven de tegenstander controleren en de bal regelmatig in de rode hoepel deponneren. Dit alles leidde tot een verdiende eindoverwinning van 81 – 35. Proficiat gasten, maar besef goed dat volgende week zal moeten afgewassen worden met borstel en schuurspons. Wuustwezel staat immers voor ons in het klassement en ze zullen zeker geen rode loper uitrollen om jullie een vrijgeleide naar hun basket te gunnen...

 

Grtz, D

 

CCB (Coach Cathedral Bjorn)- een 10 op z’n knieën (volgens de vrouwelijke T-side!)

 

Pitbull (Aron) – 22

Screwdriver (Jasper) – 16

Silent Killer (Midas) – 14

The Knife (Yens) – 8

The Bullet (Bent) – 7

Little Big Man-LBM (Jente) – 6  

Viper (Vincent) – 6

B52 (Sam) – 2

T-Rex (Sieg) – 0

Rhino (Lyes) – 0

Banzai (Harris) – 0

 

Minder

Zelfde speelbeeld in het 2° kwart opnieuw slagen we een redelijke kloof  25-34 maar opnieuw slaagt de thuisploeg erin om het gaatje dicht te rijden en we rusten bij een 31-34stand.

Het 3° kwart wordt er een serieus tandje bijgestoken in verdediging waar vooral Pieter indrukwekkende zaken laat zien tot grote frustratie van zijn opponent.  De thuisploeg wordt lamgelegd en aan de overzijde gaat het balletje vlot door de ring.  Iedereen komt tot scoren zodat we op het einde van het 3°kwart een serieuze optie op de overwinning nemen 37-53.

Het fysieke vaatje van de thuisploeg is nu leeg en een goed geroteerde en daardoor nog frisse seniors 2 maken de klus af.  52 -77

punten : Dries 23, Joost 6, Bert 16, Stef 5, Tomas 4, Stijn H 6, Toon 8, Tom 5, Stijn 2 en   Pieter 2.  En dan hop naar het feestje van jarige Tom

Minder

De B-reeks bij de pupillen dit jaar is, op een paar ploegen na, een zeer interessante competitie. Ook dit keer moesten we het opnemen tegen één van de medestrijders voor het eindpodium. Onze heenmatch tegen Okido wisten we nipt te winnen na een zeer spannende wedstrijd, waarin vooral de meisjes van Arendonk opvielen met positieve basketkwaliteiten. We beseften dus maar al te goed dat het geen ‘walk in the park’ zou worden. Jammer genoeg moesten we deze week onze goalgetter Screwdriver missen, zoals alle grote sportsterren gaat hij tijdens de wintervakanties genieten van de schoonheid van de bergen en hoogstwaarschijnlijk ook van die van de skimonitrices… Toen ook nog onze guard in vorm, The Bullet, moest afhaken wegens een blessure zag de Warriors-T-Side de hemel steeds donkerder worden…

Ondanks deze handicap begonnen onze krijgers echter zeer sterk aan de wedstrijd en zowel Pitbull als The Knife vonden in het eerste kwart elk drie maal de korf. Gelukkig voelde Silent Killer zich fit genoeg om ons team te versterken en draaide hij onmiddellijk terug goed mee in de ploeg. Ook Banzaï liet zien dat hij een valuable player kan zijn: hij liet enkele staaltjes van zijn kunnen zien en maakte deze 10’ tevens vier punten. Dit alles leidde tot een voorsprong van 14 – 19 na het eerste kwart.

Okido speelde echter zeer uitgekookt en zetten onze Warriors van het begin af zwaar onder druk en hielden het tempo zeer hoog. Zij beschikten duidelijk over een bredere kern dan ons en speelden dit zeer slim uit. Wederom toonden de dames (drie!) van Okido zich de draaischijven van Arendonk en toen The Knife weeral snel moest gaan rusten na een domme derde fout moest onze ploeg zich reorganiseren. Het siert onze coach a.i. ‘kathedraal’ Bjorn dat hij al zijn spelers veel speelminuten geeft en al snel mochten B52, T-rex en Rhino hun kunsten laten zien. Ondanks hun goeie inspanningen konden ze Okido er niet van weerhouden om te gaan rusten met de minieme voorsprong van 30 – 28.

Na de rust wisten onze mannen de tornado van Okido terug te dringen tot een normaal windje en liet LBM wederom zien dat hij de laatste weken bulkt van zelfvertrouwen en goed in vorm zit: hij opende de tweede helft met een prachtige driepunter. Mede dankzij de raadgevingen van papa AN (Almost Nadal) aan Viper wist ook hij enkele malen de tegenstander te verschalken en uit hun ritme te brengen. Zo lieten zowel hij als The Knife een prachtige en zuivere air-pan zien, acties die zeker te zien zouden zijn op een samenvatting op Sporza! Door de fysieke veeleisende wedstrijd was Bjorn verplicht regelmatig te vervangen. Okido wist zich telkens tijdens deze periodes te herpakken en een kleine 10 punten voorsprong te nemen en te houden.

Tijdens het vierde kwart slopen onze Warriors langzaam terug tot op drie puntjes maar toen onze CC (Coach Cathedral) terug moest vervangen wegens foutenlast slaagde Okido er in die voorsprong te behouden, ondanks een zeer sterke match van onze guard LBM. Het was onze captain zelf die liet zien wat tot ons verlies leidde: hij eindigde met een drie op drie van op de vrijworplijn…terwijl de rest vd ploeg met een schrijnend percentage van ongeveer 20% vrijworpen worstelde. Tel daar nog de gemiste simpele lay-up’s bij (zeker 8!) en het is duidelijk waarom we de (nipte) zege aan Okido moesten laten.

Eindstand: 67-65! Toch proficiat en bedankt  Okido én Warriors: het was een zeer mooie wedstrijd met goed en flits basket langs de twee kanten, en Fonne heeft zijn hart kunnen testen en we mogen er nu zeker van zijn: hij kan zeker terug spanning verdragen…J

Gr, D

 

Little Big Man –LBM (jente):          12 (1 bom)

The Knife (Yens):                                12 (5 fouten)

Viper (Vincent):                                  11 (1 bom)

Pitbull (Aron):                                     10

Banzaï (Harris):                                  10

Silent Killer (Midas):                            6

B52 (Sam):                                            2

Rhino (Lyes):                                         2

T-Rex (Sieg):                                          0

The Bullet (Bent):                              med out, maar merci voor de steun en medeleven van op de bank!

Screwdriver (jasper):                        skimonitrices verleiden

 

Minder

 

Ik moet toch dringend iets doen aan m’n horologe: om 12.58u kwam ik binnen in onze oranje Taj Mahal en tot mijn grote verbazing waren onze krijgers al in een woest gevecht gewikkeld met de mannen van Mercurius. Groot was mijn verbazing om The Knife al op de bank te zien zitten: twee fouten in minder dan een minuut speeltijd...da’s een nieuw record, vrees ik. Eerst dacht ik dat hij weer te lang in de “pries” gezeten had, maar het werd al snel duidelijk dat de arbiter zéér streng floot. Gelukkig hanteerde de “grijze” man de zweep even vlot langs beide zijden, zodat hij geen van beide teams bevoordeelde...Het gevolg van zo’n strenge spelleider is natuurlijk dat er zeer veel vrijworpen genomen worden, en hier wringt bij ons het schoentje niet...hier is het vijf maten te klein! Van de eerste 10 vrijworpen konden onze warriors er net geteld zero, nuts, nada, bros en nienté maken! Ik denk dat dé Leo zijn baard uittrok bij het zien van al dat fraais...ondanks zijn inspanningen tijdens het Kerstverlof. Gelukkig liet Pitbull zien dat er toch één warrior naar Leo geluisterd heeft: een sterke 6 op 6 bij zijn vrijworpen! Gasten...misschien even bestuderen hoe hij het doet?

 

Voor de rest van de eerste helft was het nagelbijten en vooral stressdiarree ophouden...onze mannen leidden het overgrote deel van de tijd, maar nooit met meer dan 3 punten zodat de hete adem van Mercurius constant in hun nek blies. Onze superguard van vorige week leek nog een beetje moe van die prachtinspanning, want zijn passes waren niet zo loepzuiver als vorige match. Ook de rest van de ploeg draaide niet echt lekker en we leden veel onnodig balverlies en vergaten op de koop toe om af te werken. Gelukkig maakte Screwdriver z’n wekelijkse puntjes wel en liet LBM zien dat ook hij de korf weet staan. De sfeer werd er bij de tegenstander niet beter op en de scheids moest regelmatig ingrijpen met een vermanende vinger, een gebaar waar sommigen niet echt goed mee om konden. Sommigen van Mercurius begrepen blijkbaar niet dat, als je een (vuile) fout maak, je berispt wordt – ook al begin je nadien te wenen uit schuldbesef... . Gelukkig was de rust nakende en konden de gemoederen een beetje bedaren. Onze mannen mochten even relaxen zonder last te hebben van ongewenst fysiek contact met een ruststand van 23 – 22.

 

De rust had echter geen kalmte gebracht: de tegenstander kreeg redelijk snel twee moedwillige fouten tegen, maar ondanks dat slaagden onze warriors er nog steeds niet in om een kloofje te slaan. Wederom omdat we er niet in slaagden om 30% afwerking te halen op onze vrijworpen. Na het derde kwart behielden we een voorsprong van 38 – 35, het bleef enorm spannend en ook de sfeer op het plein bewees de gespannenheid van de spelers, Mercurius zou er niet in slagen om een quarter af te ronden zonder minstens vijf ploegfouten.

 

En toen plots: Onze Technico-Warriors besloten ineens om eens te basketten...plots swingde de bal wel, kwamen de guard zijn passes wel aan en werkten onze sterren vlotjes af tegen 75%..achtereenvolgens zagen we een prachtige drive van The Knife (+2 points)... een majestueuze pirouette-move van screwdriver (+2 points) en last but not least, een prachtige fake van LBM die zijn bewaker van 30cm groter fantastisch in de wind zette en eveneens netjes afrondde...en plots hadden we wel een voorsprong van 10 punten. Jammer genoeg waren sommige tegenstanders het niet eens met deze gang van zaken en besloot één van hen Pitbull, een van hen onze beste mannen van vandaag (zeker de tweede helft), zéér onsportief te attaqueren en zo een tweede moedwillige op zijn naam te zetten...jammer dat zoiets moet gebeuren met gasten van 13 jaar die verondersteld worden een sportieve en leuke wedstrijd basket te spelen en bovenal zich te amuseren... uitermate jammer...hopelijk krijgen ze een goede coaching om zoiets niet meer te laten gebeuren. Nogmaals moet ik onze Warriors proficiat wensen: ze hebben nu echt wel bewezen dat ze tegenwoordig kalm kunnen blijven en zich niet laten meeslepen in de negatieve spiraal van onsportiviteit en frustratie.

 

De wedstrijd zelf sloten onze koele warriors af met een toch wel duidelijke 59 – 48, al bij al nog een behoorlijke wedstrijd, enkel slecht voor het hart en onze nagels van de Warrior-T-side...en gasten: volgende week weer geen makkelijke tegen Okido maar remember, als jullie bàsket spelen zijn jullie een zéér sterk team...proficiat voor deze verdiende overwinning!

 

Grtz, D

 

 

Pitbull (Aron) – 20

Screwdriver (Jasper) – 14

Little Big Man-LBM (Jente) – 10

Viper (Vincent) – 7

The Knife (Yens) – 5

The Bullet (Bent) – 3

B52 (Sam) – 0

T-Rex (Sieg) – 0

Rhino (Lyes) – 0

Silent Killer (Midas) – Med

Banzai (Harris) – Veront.

 

Minder

Omwille van een communicatiestoornis werd vóór de wedstrijd gezegd dat onze tegenstander vorige week met 45 punten van Leuven verloren had. Een ernstige communicatiestoornis bleek. Want dit Grimbergen kan wel degelijk basketten, en vooral erg hoog en keihard IN de man verdedigen. En juist dààr verkeken we ons op.

Minder

 

Essen, een van onze verste verplaatsingen in het seizoen...en de mannen haken af? Het was opvallend dat de T-side overwegend uit de dames bestond, enkel onze coach a.i. Bjorn en een vader bevonden zich in het konvooi om de verre rit te maken. Gelukkig geraakten al onze warrriors toch op tijd in de arena J. Sommige warriors mama’s wilden zo hard bewijzen dat ook zij konden oriënteren en rijden dat The Knife onderweg moest vragen aan zijn chauffeuse om even te stoppen om een kunstwerk te creëren langs de straatkant...Buikgriep! Bijgevolg was hij niet inzetbaar door onze coach en dat tegen een ploeg waar we de heenronde maar nipt tegen gewonnen waren... .

 

Gelukkig was onze ploeg in vorm en vooral onze defense vormde een soort Israëlische muur rond onze bucket en ondanks verwoede pogingen van de 24”man om zijn ploeg meer seconden te geven, raakten veel Essense aanvallen niet tot bij onze ring. Het grote verschil tussen de twee teams zat vooral in de inzet en drive: onze warriors vochten voor elke bal en brachten elke keer terug snelheid in het spel, terwijl Essense eerder aanviel alsof ze achter een Corbiar liepen...en ook op de tribune van de thuisploeg heerste een begrafenissfeer. Nadien kwamen we de reden te weten en hoorden we dat het spreekwoord van ‘de rotte appel’ zeer duidelijk van toepassing is op hun team. Gelukkig weten onze gasten wel wat teamspirit is en laten ze zich tegenwoordig niet meer opjutten of uitdagen door een sportieve tegenstander. Ik denk dat Essense eens een workshop mag komen doen bij onze ouders en coaches over spelplezier en kameraadschap...!

 

De wedstrijd zelf verliep zeer vlot en alhoewel iedereen zijn steen(tje) bijdroeg, wil ik toch zeker The Bullet feleciteren met zijn meer dan puike prestatie. In de eerste helft speelde hij niet alleen schitterend op de guardpositie, hij tekende ook nog eens zelf voor 12 van de 33 turnhoutse punten! En ook LBM liet zien waarom de driepunterlijn dient en plantte de oranje varkensblaas van overal op het veld losjes in de hoepel. We mochten dus gaan rusten met een royale voorsprong van 16 – 33.

 

Tijdens de rust slaagde onze coach a.i. door allerlei bezweringsspreuken en dito dansjes erin om de ziektekiemen in zijn team te vernietigen en zo bereikte hij dat heel onze ploeg minstens 7 à 8 speelminuten kreeg! Iedereen amuseerde zich en ondanks het gebrek aan zelfvertrouwen van sommige moeders in hun telg wist iedereen de korf te vinden! Uiteindelijk wonnen we tegen een gedemotiveerde en soms zelfs onsportieve tegenstander met een duidelijke 23 – 60! De scheids werd overigens duidelijk niet betaald per fluitsignaal: over de gehele match 3 fouten voor Essens en maar 2 voor ons...toch een beetje weinig gefloten misschien?

 

Rest me enkel nog om onze coach Bjorn te bedanken, van de T-side papa’s voor zijn enthousiasme en spelinzicht, van de mama’s voor zijn sexy kniëen!

 

BTW: collega T-sider’s, is het jullie opgevallen dat de smileys onderweg ook tevreden waren met onze overwinning en altijd lachten? Op de heenreis waren ze immers allemaal slecht gezind...?     

 

Grtz, D

 

 

The Bullet (Bent) – 16

Screwdriver (Jasper) – 12

Silent Killer (Midas) – 10

Little Big Man-LBM (Jente) – 7

Viper (Vincent) – 6

The Knife (Yens) – 3

Pitbull (Aron) – 2

B52 (Sam) – 2

T-Rex (Sieg) – 2

Rhino (Lyes) – Veront.

Banzai (Harris) – Veront.

 

Minder

Tijdens het 2° kwart namen we een kleine voorsprong 22-26 maar een stevig pressende, vanuit een 1-3-1 zone, thuisploeg sloeg keihard terug en haalde aan de rust een 43-33 voorsprong bij elkaar.

Het 3° kwart was het voor onze mannen aanklampen geblazen maar langzaam maar zeker kregen we meer vat op de shotters en werd de kloof kleiner (58-54).

Tijdens het 4° kwart kreeg Bert eindelijk steun in het scorend compartiment een goed invallende Thomas en Tim scoorden nu ook en een leeg gespeeld St Truiden moest uieindelijk de duimen leggen.

Zij scoorden : Bert 31, Andres 2, Matthias 3, Jens 4, Aaron 2, Thomas 18, Tim 8, Matijs 4 , Timo 4

Minder

 

Goed georkestreerd door Tomas C. namen ze onmiddellijk het heft in handen.  Tomas lapte er wat driepunters binnen, terwijl de anderen inside regelmatig  een goaltje meepikten.  Vooral in het eerste kwart kwamen de bezoekers moeilijk tot scoren door een sterke man-defense. 

Foutenlast van Dries en Stijn VG werden door de vervangers Stijn H en Toon goed opgevangen en aan de rust 54-40 zag het er goed uit.

Het 3° kwart bleef hetzelfde goede spelbeeld geven en Hulshout kwam geen stap dichter. In het 4° kwart sputterde de motor even maar een laatste driepunter van uitblinker Tomas C. deed definitief de boeken dicht.

Minder

 

De eerste periode was erg gelijkopgaand, geen van beide ploegen kon een kloof maken en alweer was de defence van beide ploegen zeer degelijk.  14 – 10 na 10 minuten.  Bij de thuisploeg kon enkel Op De Beeck zijn stempel drukken, bij de bezoekers was Van Gaelen de orkestmeester.

 

De tweede periode begon ook gelijkopgaand, maar bij een 19 – 20 stand in het voordeel van Leuven, kon Technico even doordrukken via Paeleman en de onvermijdelijke Op De Beeck naar 28 – 20 tot 28 – 22 aan de rust.

 

Na de pauze blijft de kloof schommelen tussen de 10 en de 4 punten met als gevolg dat de wedstrijd nog alle kanten uitkan.  Ik heb veel respect voor de manier waarop de jonge bende van Leuven met 7 spelers alles blijft belopen en zelfs Technico af en toe pijn doen op fast break.  In elk geval staat het met nog 10 min te spelen 43 – 38.

 

In de laatste periode kon Technico gelukkig rekenen op de ervaring van Goos en Op De Beeck om de schaapjes op het droge te krijgen.  Het spreekt voor zich dat het moe gestreden Leuven zich ook liet vangen aan frustratie wat de laatste twijfel weg nam.  Het moet gezegd worden dat de thuisploeg het verlies van de heen ronde niet volledig heeft goed gemaakt, wat impliceert dat ze voor Leuven zullen moeten eindigen om goed te zijn.

 

De eindstand: 62 – 53.

 

De quarter standen: 14 – 10 / 14 – 12 / 15 – 16 / 19 – 15

 

Scoorden voor BBC Technico : Gilot 2, Goos 10, Gilis 6, Op De Beeck 23, Paeleman 12, Vermeer 4, Sluiter 5.

Minder

2de kwart : zelfde spelbeeld. Mijn tegenstrever gooide al zijn spelers in het strijdgewoel en ik deed hetzelfde. De ene al na 1 minuut terug vervangend, de andere ietsje later, maar altijd in het teken van ...we laten ze verdorie niet meer 'weglopen.  Alle spelers aan bod laten komen, was deze match voor mij geen optie. Coachen om te winnen verdorie. maar wel vervangen als het moet om moegestreden spelers even op de bank op adem te laten komen. Trouwens, alle spelers hebben op het terrein  gestaan en iedereen, maar dan ook iedereen, heeft ZIJN STEENTJE bijgedragen om tot deze overwinning te komen. Zoals ik een speler na de wedstrijd gezegd heb: jij moet ze per sé niet maken, àls je 'ze' maar tegenhoudt in defense. En dat deden mijn bankzitters enorm goed. Allemaal. Schitterend! Toch?


Bij de 18-19 van deze kwart toonde het bord een 35-36 ruststand.

3de kwart. 17-15 Tja, namen noemen wordt voor dergelijke wedstrijd heel, heel moeilijk. Ga ik dan ook niet doen. Maar als ik een bepaalde vader zijn gestrekte armen met beide vuisten hoog in de lucht zag steken bij dé driepunter van zijn zoon waardoor we op het einde van deze kwart aan de leiding kwamen....Om maar te zeggen: de begeesterende supporters leefden mee, stierven soms een beetje mee, én juichten mee. Eigenlijk speelden ze van óp en nààst de tribunes ook allemaal mee.

Beste supporters: wees er maar zeker van dat uw zonen - mijn spelers - die aanmoedigingen enorm waarderen. Dàt hoor ik meer dan 1 keer in de kleedkamer.  


En nogmaals werkelijk erg welgemeend bedankt voor uw vocale ondersteuning en de steun aan de tafel en achter het suur (doordenkertje).

4de kwart 19-16 Dé euforie in het eindsignaal. De ultieme gelukte vrijworp waarop al 6 maanden getraind wordt (nu nog even succesvol in 't school aub?) . Maar vóór het eindsignaal toch nog sterke staaltjes van 'shelldefense' gezien. Zoals de ganse wedstrijd trouwens. Dikwijls zelfs met ze'n drieën op één bal. Escape-drive en dan - ó zó belangrijk - het overzicht en de rust behouden. En toeslaan als het kon. Om kippevel te krijgen. Dàt 'zij' al zover staan waarvan ik hoopte dat ze op het einde van het seizoen misschien, hopelijk, wenselijk zouden staan: technisch, taktisch, nadenkend, niks overhaast, enz..... en 'bij momenten' nu al staan !!! Wel wel wel.

In alfabetische volgorde met de (bommen tussen haakjes) : en zij die niet of weinig gescoord hebben,  hebben ze achteraan ook tegengehouden zoals hoger beschreven.


De vrijworpen staan op de bijlage: 12 op 20 is 60% en volgens onze nu-en-dan-gelegenheidscoach mag dit nog iets beter.


Alex  Ben  Bram 4  Cedric 33 (1)  Jeroen 2  Lander 3  Laurens 4  Matijs 13 


Robin (gekwetst)  Senne (er even tussenuit) Simon 5 (1)   Thomas 7 (enneheu...1)

Minder

Met een erg logische 22-15 stand na 10 minuten.


De 2de kwart was niet anders en bovendien een ideale gelegenheid om de op dit ogenblik 2 betere miniemen ook eens aan het werk te zien in de kadettencompetitie. Wel, ze misstonden niet. In het geheel niet.


26-15 na 20 minuten gaf een 48-30 ruststand en er was er al eentje die dacht aan de 2de toernee op kosten van de trainer. Lees: 100 punten maken.

Dat dit uiteindelijk niet gelukt is, is enkel te wijten aan een belabberde omzetting van vrijworpen.15 op 27 mag dan al wel 55,56% zijn maar op dit landelijke kadettennivo is dit te weinig. Eigenlijk veel te weinig.

De 3de kwart sputterde de motor even 20-13, concentratieverlies? het een beetje gemakkelijk opnemen misschien ?


De 4de kwart deed voor de tegenstander de deur dicht. 28-13 met - zoals ook al in de ganse 1ste speelhelft - bij momenten mooie, oogstrelende basket, werkkracht, inzet, enz... De talrijke supporters genoten er zichtbaar van.  Met reden.





Als het goed is, zeg ik het ook (anders veeg ik jullie ook de pan uit): buiten de 3de , stond de ploeg er wel. De aanvallen en de verdediging liep bijwijlen optimaal. Hierop kunnen we verder breien. Willen we dàt nu eens doen voor de rest van het seizoen?

Wie ze maakt, enz.... in alfabetische volgrode: Andres 11  Bert 30  Cedric 3  Jens 8  Matijs 6  Matthias 8  Raphaël 10  Thomas 9  Tim 2  Timo 7 


De vrijworpen : zie bijlage  De bommen: (oeps) slechts eentje: Thomas


 

Minder

“Ik zorg er voor dat het niet zo spannend wordt als de heenmatch”...zo begroette The Knife me vanmorgen aan de ontbijttafel. De wedstrijd in Gembo zat inderdaad nog in m’n geheugen gegrift...heel het duel stonden we achter en pas in de laatste twee minuten namen we de leiding om ze dan ook niet meer af te geven.

Ook in het tweede kwart speelden onze gasten uitstekend: vlot en messcherp in de aanval, rotsvast en gebeten in defense. Met onze luxe dat zowel LBM en The Bullet zeer solide en slimme guards zijn die hun passes kunnen verdelen naar gelijk wie van het team. Ze kunnen zowaar de tegenstander laten geloven dat hij een blikken bus is in een ballenkraam. De scheids floot véél te weinig fouten (langs beide kanten...) en iedereen zag dat het duel bitsiger werd, maar hij liet -spijtig genoeg- begaan. De rust kwam net op tijd om de gemoederen een beetje te bedaren, maar het was duidelijk dat de tegenstander gefrustreerd en ontgoocheld was met de vrij duidelijke rustcijfers van 35 – 16.

 

 

Screwdriver (Jasper) – 16

Viper (Vincent) – 9

Pitbull (Aron) – 6

The Bullet (Bent) – 4

Little Big Man-LBM (Jente) – 0

Rhino (Lyes) – 0

Minder

 

In het begin van de wedstrijd kon Oxaco gemakkelijk zijn wil opleggen tegen een spartelend Technico.  De vele gemakkelijk missers maakten het voor de bezoekers enorm lastig omdat Oxaco op dat moment heerste in de rebound en snel uitbrak.  Dit allemaal onder de secure leiding van Kemens en Gabriel.  Een eerste opflakkering van de bezoekers zorgde voor nog een redelijke 19 – 10 stand na 10 min.

 

In de tweede periode ging Oxaco aanvankelijk door op zijn elan.  Er was voor de thuisploeg geen vuiltje aan de lucht.  Een maximale voorsprong van 13 punten (38 – 25) werd echter een keerpunt in de wedstrijd.  De vechtersmentaliteit van Paeleman en Gilis werd door de rest overgenomen en Goos, Op de Beeck en Vermeer waren heersend in het luchtruim onder het Technico doel.  De laatste 7 punten van de eerste helft waren voor de bezoekers (38 – 32 aan de rust).

 

In de derde periode vond Oxaco tot overmaat van ramp geen enkel antwoord op de zone die Technico ging spelen.  Vijf puntjes kon de thuisploeg maken, Sluiter en Goos vonden het doel wel en samen met de rest van het team wisten ze er 19 te maken bij de eerste periode na de rust.

 

De laatste periode was een stuk beter bij Oxaco, maar de degelijke defence van Technico en de opgelopen frustratie bij sommige spelers beletten de ploeg van coach Cornelis om echt een remonte in te zetten.  Uiteraard bleef het spannend tot de laatste 20 sec, maar Technico kon zijn ware stunt vasthouden en doet een goede zaak in de race om het behoud.  Hopelijk blijft het team van coach Buijs geconcentreerd de volgende weken, anders is deze zege voor niets geweest.

 

Eindstand: 63 – 70

 

Quarterstanden: 19 – 10; 19 – 22; 5 – 19; 20 – 19

 

De scores: Gilot 3, Goos 15, Gilis 11, Op de Beeck 11, Paeleman 3, Vermeer 9, Mariën 3, Sluiter 15.

Minder

 

 

 

  Duffel

 

Waarom wordt het snelste dier een anti-loop genoemd? Als ik onze wedstrijd in één zin mag samenvatten zou ik op die vraag antwoorden: omdat pupillen sneller zijn dan antilopen... . Het duel tegen de eerste in onze reeks was immers een flitsend ballet van super-gemotiveerde en razendsnelle basketters.  Zelfs de jonge scheidsrechter zag onmiddellijk dat het niet simpel zou zijn de twee ploegen te kunnen volgen. Dit verklaart misschien dat hij hier en daar een steekje liet vallen, maar toch alle respect voor hem. Omdat het een match was op het scherp van de snee heeft hij zeker niet stilgezeten:  in totaal heeft hij 36 fouten gefloten (waarvan 13 voor onze warriors) en dan heeft hij nog ettelijke fouten niet gezien... .

Onze gasten vertrokken zeer vlot aan de wedstrijd en even zag ik angst in de Duffelse ogen... Zowel Screwdriver als The Knife vonden snel elk tweemaal de korf en lieten de tegenstander zien dat ze moesten werken voor hun eerste plaats te kunnen behouden. Ook onze defense was een mobiele muur en slaagde Duffel er enkel in om met afstandsschoten te scoren, wat ze jammer genoeg zeer goed beheersten. Het eerste kwart verloren we nipt met 11 – 8. Sommigen van onze basisvijf hadden reeds 2 of 3 fouten en dus was MLG bijna verplicht om in de 2^e 10 minuten al te wisselen. Ondanks een sterke reeks van 7 opeenvolgende punten door Viper kregen onze warriors hier een kleine pil. Het moet gezegd dat er bij Duffel 2 zeer goede spelers bij waren die samen bijna 80% van hun score voor hun rekening namen. We gingen rusten met 29 – 15 in ons nadeel.

Na de pauze lieten onze krijgers het hoofd zeker niet hangen en bleven ze naar de overwinning smachten. Onze defense was zeker het probleem niet, ook onze aanval kan er voor het overgrote deel mee door (behalve soms stom balverlies door hevigheid of –en dit dient gezegd- de véél te gladde vloer). Hét pijnpunt van onze ploeg was, is en blijft de afwerking. Als we beter afwerken leggen we onze reeksleider zeker het vuur aan de schenen en zelfs hoger... . Koppel daar het geluk van Duffel aan vast (bijvoorbeeld een pass bedoelen maar de bal zo slecht gooien dat hij in helemaal toevallig in doel verdwijnt...)  en het is moeilijk om een topmatch te winnen...Ook het derde quart verliezen we maar met 3 puntjes (16 -13).

Het laatste gedeelte blijven onze pupillen er voor gaan, voortgestuwd door hun coach en de T-side. Maar ook dit deel kunnen we niet met winst afsluiten en moeten we gaan douchen met een eindstand van 61 – 42. Deze stand weerspiegelt echt het spelverloop niet: onze gasten hebben volgens mij een meer dan puike wedstrijd gespeeld. Als de afwerking met een 30% zou stijgen en we blijven dit niveau houden, denk ik niet dat we de rest van het seizoen nog veel punten zullen afgeven. 

 

Merci gasten, toffe wedstrijd: ik besefte snel wat ik al enkele weken miste in m’n weekend...

 

Grtz, D

 

 

The Knife (Yens) – 16

Screwdriver (Jasper) – 9

Viper (Vincent) – 8

Pitbull (Aron) – 6

The Bullet (Bent) – 2

Little Big Man-LBM (Jente) – 1 

T-Rex (Sieg) – 0

 

Silent Killer (Midas) – Medisch

Banzai (Harris) – Student

B52 (Sam) – Ziek

Rhino (Lyes) – Ziek

 

 

Minder

De wedstrijd zelf is er nooit eentje geweest.Hoewel de 1ste helft toch van mooie tot heel mooie basket te zien geweest is. Je kunt wel spelen tegen een ploeg die ogenschijnlijk iets minder is, maar dan moet je het toch nog maar doen hé!.

Minder

Het 2° quarter werd er echter nog een tandje bijgestoken vooral in verdediging, er werd niet meer zo vlot in de schijnbeweging (fake) ingetrapt,  er werd goed geholpen zonder de eigen man uit het oog te verliezen en ook de press rendeerde zodat bij de rust 36-38 de spanning terug was.

De bezoekers trapten in het 3° kwart duidelijk op hun adem terwijl onze mannen nog lang niet door hun beste krachten heen waren.  De verdediging bleef zijn werk goed doen en aanvallend werden er mooie acties getoond.  Genieten was dat.  57 - 49 Mooi, Mooi.

Beide ploegen zaten in het 4° kwart door hun beste krachten heen.  Er werd nog gestreden met de laatste reserves.  De bezoekers pakten nog met enkele bommen uit, maar onze jongens hielden in de slotfase het hoofd goed koel (de scheidsrechters gelukkig ook) en op de vrijworplijn werd de zege veilig gesteld.  YES!

Minder

Lees meer...

Minder

Ook in het 2° kwart bleef Cedric & co aan de lopende band scoren terwijl  de thuisploeg de balverliezen opstapelden en slechts sporadisch tot scoren kwamen, aan de rust was de klus al geklaard 18-43.

Na de rust kabbelde de wedstrijd (die al lang geen wedstrijd meer was) rustig verder, de afwerking was van een iets beter percentage zodat het verschil steeds groter werd en uiteindelijk prijkte een 42 -104 stand op het scorebord.

De punten : Cedric 52, Bram 18, Ben 10, Lander 8, Jeroen 12, Senne 2 en Simon 2

Minder

Als laatste match van de heenronde kreeg BBC Technico nog een verplaatsing naar Baasrode voor de besneeuwde wielen.  Wat er lang als een mogelijke stunt uitzag eindigde op een behoorlijke opdoffer.  Het relaas van de wedstrijd.

 

Dat Technico zich niet zou laten doen door de mogelijke titel kandidaat was snel duidelijk.  Met flitsend basket zorgde de bezoekers voor een 11 – 5 tussenstand en veel zenuwachtigheid bij de Paters.  Geen van beide ploegen kon echt een kloofje slagen en een leuke 20 – 23 tussenstand na 10 min was de juiste weergave van de verhoudingen.

Ook de tweede quarter was super spannend al had iedereen het gevoel dat Baasrode naast Turnhout vooral zichzelf als tegenstander had.  In elk geval stonden de bordjes aan de rust op 42 – 45.  Een stunt in de maak?

 

Na de rust een helemaal ander beeld.  Het was Technico nu dat worstelde met zichzelf en de panters gaven bij tijden les in efficiëntie.  Met slechts 7 punten in het derde quarter kan je tegen een tegenstander van dit kaliber geen aanspraak maken op de overwinning.  Dat bewees het scorebord waar 68 – 52 op stond te blinken.  In de vierde periode trachtte Turnhout door Paeleman en Opdebeek de bakens nog te verzetten, maar alles kwam te laat.  Erger nog, Baasrode kon nog iets verder uitlopen.  De eindstand 88 – 66 zegt waarschijnlijk voldoende.

 

De punten: Gilot 2, Demoen 4, Gilis 10, Opdebeek 18, Paeleman 18, Vermeer 10, Sluiter 4

 

Minder

 

In het eerste quarter kwam Technico vlug op een kleine achterstand.  Hannes en Cox brachten Beringen op 5 – 13.  Technico vocht echter terug en de 22 – 22 periode stand beloofde nog een spannende avond.  Nu trok Technico de match naar zich toe, maar echt uitlopen bleek onmogelijk.  Bij beide ploegen lukte zowel het inside gebeuren als de shots van buitenuit zodat het een mooi kijkstuk was.  Aan de rust leidde BBC Technico met 42 – 41.

 

De tweede helft was mogelijk nog intenser dan de eerste.  Alweer drukte Technico Beringen weg, alweer zette de troepen van coach Hendrickx de achtervolging in.  De stand op het bord met nog 10 min te gaan was 66 – 62.    De maximum kloof werd zelfs 77 – 69.  Maar dan kwam het jonge geweld uit Limburg pas echt onder stoom en punt voor punt kwamen ze dichter.  Gelukkig had Technico maturiteit genoeg om het hoofd koel te houden, toch kon het verlengingen niet vermijden.  De “eindstand” was 83 – 83.

 

In de verlenging kregen we hetzelfde verhaal.  Technico kan een kleine voorsprong bij elkaar basketten, Beringen vecht terug, toch nam de ervaring de bovenhand en details besliste de wedstrijd.  Turnhout komt op deze manier toch terug een beetje onder de mensen.  Hopelijk kunnen ze na nieuwjaar echt onder stoom komen.

 

De scores:

 

Gilot 2, Demoen 15, Gilis 6, Opdebeeck 26, Paeleman 19, Vermeer 8, Sluiter 19.

Minder

Het tweede kwart verloopt zeer vlot.  De thuisploeg komt wat moeilijker tot scoren, terwijl bij ons de scoremachine zowel in- als outside op volle toeren draait.  De ruststand 45 -54 is hoopvol. 

Wat is dat toch met dat 3° kwart geen bal ging erin.  Eén  veldkorfje in een gans kwart is wat weinig en als we dan nog redelijk wat balverliezen laten noteren met easy baskets voor de thuisploeg tot gevolg dan heeft dat grote gevolgen op het scorebord.  De thuisploeg ruikt zijn kans en met een zone pres verdediging maakt ze de ontreddering bij onze spelers nog wat groter 72-65,  11 puntjes in 1 kwart veel te weinig om een match te winnen.

Het laatste kwart zien we dan nog wat spelers met 5 PF het veld verlaten zodat een ultieme overwinning er niet meer inzit.  89-74 eindstand. 

Onze puntenmakers

Pieter Gilis 4p.  Maarten Gilis 10p.  Wout op de Beeck 12p.  Yannick Paelman 11p.  Michiel Vermeer 12p.  Thobias Mariën 3p.  Dries Somers 7p.  Yuri Sluiter 14p. 

 

Minder

Zoals jullie ongetwijfeld nog wel weten lieten we tegen Mercurius vooral steken vallen op het gebied van “swung en motivatie”, balcontrole en vooral bij de afwerking schoten we jammerlijk te kort. Wat de T-side bij het begin van het duel tegen Okido onmiddellijk kon opmerken was dat onze gasten in ieder geval al veel beter gemotiveerd waren dan vorige week. Inzet en emotie waren dit maal gelukkig wel van de partij. Het eerste kwart lieten vooral Screwdriver (5ptn) en  The Knife (8ptn) zien dat ze de woorden van MG begrepen hadden. Arendonk trad aan met 3 meisjes en de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat hun ploeg volledig rond deze dames draaide, onze stoere krijgers hadden het echt moeilijk met hen uit het spel te houden. Dit alles leidde tot een 15 – 11 na 10 minuten.

Jammer genoeg begonnen onze pupillen het tweede deel terug aan hun slechte spelopbouw: regelmatig dom balverlies en veel te veel missers, vooral de afstandsschoten misten elk gevoel van richting en ook de simpele lay-up’s leken weer een aartsmoeilijke taak. Ook de spelleiding deed af en toe (zeer) rare dingen. Soms onstonden er zelfs vrij zeldzame momenten in de sport toen de twee coaches de beslissingen terecht simultaan bekritiseerden en af en toe wilden ze zelfs onderling de beslissing omkeren om de juiste en sportieve gang van zaken niet te verkrachten! Dit chaotische verloop deed de wedstrijdkwaliteit echter geen goed en er was niet meer veel basketbal te zien. We mochten onze koffie gaan nuttigen met een spannende tussenstand van 27 – 27.

Ik weet niet welke supo MG onze mannen tijdens de rust toegediend heeft, maar na de pauze stond er terug een basketteam op het veld. Onze coach paste zijn taktiek aan en zette de twee beste meisjes onder bewaking van onze goede “vrouwdekkers” (niet in de betekenis dat sommigen onder jullie nu denken..!) en Okido werd plots een heel stuk minder gevaarlijk. Ook The Bullet slaagde erin als goede point-guard zijn passes goed te verdelen om mooie aanvallen en combinaties op te zetten.  Ook Viper liet zien dat hij de korf ook wist hangen en sloot enkele malen een mooie één-twee netjes af. In dit quart maakten onze gasten dan ook het verschil: 10 – 2 in ons voordeel.

De laatste 10 minuten kwamen nooit meer in gevaar en konden we iets ‘losser’ basketten. MG zijn orders om geen “janettenpaskes” maar wel harde en strakke te geven werden wel soms opgevolgd, maar ik denk dat we dan op training sommige  handen eerst een beetje met secondenlijm moeten insmeren om de kanonballen aan te leren pakken... J. De match werd ook wel bitsiger en dat had enkele onzachte contacten tot gevolg maar onze warriors gaven zoals het een echte krijger betaamt geen krimp en speelden moedig verder (al denk ik dat vooral The Bullet en Pitbull wel eventjes hoofdpijn gehad hebben..?). Met een eindstand van 51 – 38 hebben we weer drie waardevolle punten op zak om toch nog te kunnen meespelen voor het podium, al zal het niet simpel zijn met een stuk of vijf evenwaardige concurrenten in onze reeks.

Als afsluiter nog een sublieme en royale merci aan Taterende Tanga voor de creatie van een prachtige pampertaart voor onze nieuwe mascotte Kobe! Tof gedaan! (hopelijk heb je er geen recupel-garantie bijgegeven?)

 

Grtz, D

 

M(L)G: goede motivator en slimme tactische aanpassingen! Thx!

 

Screwdriver (Jasper) – 18

The Knife (Yens) – 12

Viper (Vincent) – 8

The Bullet (Bent) – 7

Pitbull (Aron) – 4

Banzai (Harris) – 2

B52 (Sam) – 0

Little Big Man-LBM (Jente) – 0 

Rhino (Lyes) – 0

T-Rex (Sieg) – 0

Silent Killer (Midas) – Medisch out

Minder

Secundo: un grand merci voor Tobias voor het vervangen van onze nieuwbakken papa-coach tijdens de wedstrijd tegen Mercurius. Je mag dat nog doen..!

 

Jammer genoeg hebben onze warriors hun coach en Tobias geen mooi geboorte- en welkomstgeschenk overhandigd. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik ontgoocheld was van de geboden prestatie. De eerste helft leek het wel of de T-side aan het supporteren was voor een zielloos team. Er was totaal geen “dash” aanwezig in onze ploeg: er werd niet geroepen, gevloekt, proficiat gewenst, gelopen, gefrusteerd gereageerd...alles wat gebeurde werd blijkbaar aanvaard zonder emotie of reactie? We slaagden er dan ook enkel in om de achterstand te beperken maar ondanks de vele mogelijkheden hebben we de gehele wedstrijd nooit een puntje voorgestaan. Ik denk dat ik hier onmiddellijk de reden van ons verlies aantoon: als we afwerken aan een percentage van misschien 25%, kunnen we geen duel winnen! Simpele lay-up’s, vrijworpen, jumpshots...vrijwel niets ging door de ring. Onze warriors verloren dan ook met 54 – 48.

De schuld steken op het geluk van tegestander, de scheidsrechter, het vuile spel van Mercurius...is niet correct. Als we spelen zonder elan, niet afwerken en er geen sprake is van gezonde agressie (buiten de laatste vijf minuten) moeten we eerlijk toegeven dat we ‘verdiend’ verloren zijn. Ondanks de inzet en pogingen van Tobias om onze krijgers op het rechte spoor te krijgen scheen de spreekwoordelijke frank maar niet te vallen bij onze gasten. Als we de bal niet kunnen opdribbelen zonder hem onder controle te houden, passes geven aan de tegenstander en na ontelbare mislukte pogingen blijven proberen een ‘grote, stevige’ verdediging blind en met de kop vooruit te verschalken zullen we niet snel een moeilijk duel kunnen winnen.

 

 

Hopelijk steekt iedereen eens de hand in eigen boezem en komen we sterker uit dit duel. En denk eraan voor de volgende match (tegen Okido, weer een zware dobber!): De enige plaats waar succes eerder komt dan werk is in het woordenboek... .

 

Langs de andere kant moeten we ook kunnen relativeren dat iedere mens al eens een off-day heeft. Mijn teleurstelling en frustatie waren na de wedstrijd gelukkig even snel voorbij als ze waren opgekomen. Soms is een nederlaag immers even belangrijk dan een overwinning en onze gasten waren na de match het sprekende voorbeeld van sportmannen in de overigens zeer mooie lounge-kantine: ze zaten alweer lachend en ontspannen als vriendenclub bij elkaar te praten over basket, voetbal en (onderdelen van) meisjes... .En inderdaad: is een glimlach om een nederlaag ook geen eindoverwinning?

 

 

Grtz, D

Minder

 

De uitslag lijkt inderdaad een beetje op een resultaat bij de microben, maar het doel van het spel is –volgens mijn bescheiden mening-  toch nog steeds trachten de oranje ballon door de oranje hoepel te krijgen om alzo puntjes te sprokkelen? Geen van beide teams had blijkbaar dit artikel uit het regelement in zijn aide-memoire staan: mocht er een analyse-sheet bijgehouden zijn, gok ik dat er geen 30% van de doelpogingen effectief afgewerkt werd.

 

Alhoewel we in de eerste helft in defense steeds weer in dezelfde val trapten, namelijk elke keer de backdoor laten openstaan, zijn we dit duel toch gewonnen door een goede en gezond-agressieve verdediging. Ondanks dat  de scheids af en toe een steekje liet vallen, floot de jongeman een goede wedstrijd. Door de hevige inzet van beide kanten werd hij echter verplicht veel fouten te fluiten, wat enerzijds leidde tot een grote foutenlast (zeker bij Gembo) en anderzijds tot zéér veel vrijworpen. Het bewijs daarvan is dat Silent Killer 7 punten maakte...alle vanop de vrijworplijn. Het shotpercentage vanop de vrijworplijn was trouwens alles behalve iets om fier op te zijn. Tijdens deze fase liet onze captain LBM gelukkig zien én horen dat hij z’n team kan blijven activeren en hij  niet toelaat dat ze ‘het kopke’ laten hangen, zoals ze soms wel eens durven.

 

Gelukkig bleven onze krijgers dus gemotiveerd aanklampen, mede dankzij onze goalgetter Screwdriver (alhoewel de T-side ff dacht dat ‘Tower’ van vorig seizoen terug was met zijn “3X voor ne cent”...), B52 die nu toch ook wekelijks zijn puntjes scoort en The Bullet, die net op tijd de belangrijke korven maakte . Ook een opmerkelijke conditionele prestatie van The Knife, die in totaal 37 minuten gespeeld heeft (bedankt M(L)G...zelden zo’n rustige zondagnamiddag gehad J). Zoals te verwachten moesten bij Gembo in het 4^e quart vier (!) spelers met vijf fouten gaan douchen en slaagden onze warriors er in om net op tijd een kleine voorsprong te behalen. Ondanks er nog steeds weinig mooi basket te zien was (stress-opbouw en domme balverliezen) slaagde Viper er deze 10’ in de mooiste aanval van de wedstrijd netjes af te ronden met een zéér mooie korf. Door hun drive en motivatie slaagden onze pupillen erin de nipte voorsprong te behouden tot het verlossende fluitsignaal.

 

Proficiat gasten, met die mentaliteit kunnen jullie bergen verzetten! Ook een dikke proficiat aan hen die, zonder morren, weinig hebben mogen spelen omdat het zo’n nipt duel was en met de teamspirit in mind begrijpen dat ook hun tijd weldra zal komen.   

 

Grtz, D

 

 

Voor de volledigheid, de namen en hun scores:

 

M(L)G: Maarten (Let’s get another technical) Gilis

 

Screwdriver (Jasper) – 12

Silent Killer (Midas) – 7

B52 (Sam) – 7

The Knife (Yens) – 7

The Bullet (Bent) – 6

Viper (Vincent) – 2

Little Big Man-LBM (Jente) – 0

Rhino (Lyes) – 0

Banzai (Harris) – 0

T-Rex (Sieg) – 0

Pitbull (Aron) – NA (Kater? J)

Minder

 

Op 11 oktober moesten onze gasten reeds om 08:15u in de Technico-arena beginnen aan hun opwarming. Ondanks dat onze pupillen nog geen fuifgangers zijn (denk ik toch..?) was dit blijkbaar toch vroeg voor een zondagmorgen. 80% van de ploeg had immers evengoed zijn pyjama nog kunnen aanhouden: we werden  vier punten dit quarter. Zo sloten we het eerste deel toch nog af met 18-16 in ons voordeel. Het was al duidelijk dat de scheids zeer correct en streng zou fluiten deze match, wat niet enkel snel leidde tot vijf ploegfouten voor beide teams, maar ook tot een supergecontrolleerde tafeladministratie. De tafelofficials hadden alle drie al het gevoel dat we voor de jury stonden voor het behalen van het ‘masterdiploma tafel’.

 

In de tweede 10’ leek het wel of onze makkers afgesproken hadden dat niemand anders mocht scoren dan The knife, die drie korven na elkaar scoorde. Buiten hem slaagde enkel B52 erin het net eveneens te doen trillen, maar met 8 punten win je geen kwart en we gingen rusten met 25-35. Het grote probleem was dat de foutenlast (voor beide ploegen) op weg leek om Frank Dewinne een goeiendag te gaan wensen... en zowel Screwdriver als The Knife keken al tegen vier fouten op.

 

Na de pauze slaagden we er weer maar in om een schamele 7 puntjes te scoren, mede door de vele slechte passen, onoplettenheden en het slechte afwerken onder de korf. Door de hoge foutenlast werd het trouwens dit seizoen voor de eerste (en hopelijk laatste) keer duidelijk dat we een zeer krappe kern hebben.

Er moet echter ook gezegd worden dat Duffel eveneens tegen een hoge foutenlast aankeek, maar hun twee talentrijke spelers tussen de lijnen  en wederom een reeks van 6 punten door The Knife (volgens de feuille 7, maar door de ‘examenstress’ was dit volgens mij verkeerd genoteerd) moesten we voor de eerste maal met gebogen hoofd het terrein verlaten: 43-70.

 

Maar Technico-warriors, dit wil niet zeggen dat we Duffel niet kunnen afdrogen in de terugronde, de T-side is er

 

Voor de volledigheid, de namen en hun scores:

 

Pitbull (Aron) – 9

The Knife (Yens) – 11(+1)

Little Big Man (Jente) – 1

B52 (Sam) – 4

Rhino (Lyes) – 0

Banzai (Harris) – 0

T-Rex (Sieg) – 0

Minder

 

Op 26 Sep heeft de eerste echte test plaatsgevonden in onze technico-arena.

Onze pupillen ontvingen immers Schoten, onze dichtste achtervolger in de competitie. Na onderzoek van het scoresheet bleek Joske van de Tramesààntlaaj niet aanwezig, dus waren er geen echte beroemdheden bij die we op voorhand moesten vrezen.

Onze krijgers hebben blijkbaar dit seizoen afgesproken dat ze het eerste quarter de tegenstander zand in de ogen willen strooien, want net als de vorige matchen waren de eerste 10’ gelijkopgaand. Volgens mij beseffen onze gasten niet dat er mensen zijn die dat té spannend vinden en het letterlijk aan hun hart krijgen..! De tussenstand na 10’ bedroeg 16-12, een kleine voorsprong mede dankzij Silent Killer die een mooie driepunter en in totaal dit kwart de helft van de punten scoorde.

 

Het volgende deel werd echter (gelukkig) duidelijk gewonnen met een rustresultaat van 41 – 15 (inderdaad het tweede kwart was duidelijk voor ons: 25 – 3). Hier maakte onder andere een van onze nieuwe ploegmakkers, Banzai,  een  puike driepunter. Om tijdens de rust de zinnen even op iets anders te zetten dan de crisis, basket, in ’t gips zitten, het weer of mooie vrouwen en knappe mannen...werd er (en ik zal trachten daar vanaf nu een gewoonte van te maken) even nagedacht over het volgende: ‘een grammaticus die volhoudt dat "een groep vrouwen" enkelvoud is, moet je er eens middenin zetten’. J

 

Na de pauze gingen onze krijgers op het zelfde elan door, de inzet van het tweede kwart werd volgehouden en als resultaat werd ook nu gewonnen met duidelijke cijfers: 22 – 7. Die inzet is trouwens ook zichtbaar op het scoreblad: het eerste kwart maar net gewonnen - met één ploegfout-, het tweede en derde deel ruime winst -met telkens vier ploegfouten-, dus ook daar merken we de inzet en motivatie op? En, Bullet, dat wil niet zeggen dat je vanaf nu elke match vier fouten moet halen, hé.. J. Dit gedeelte van de wedstrijd liet ook B52 zien dat hij kan basketten: het was mooi om te zien dat hij op korte tijd twee mooie combi-naties (zijn dit politie-staten?) opzette die beide tot een mooie afwerking leidden. Zoals in elk kwart werd er ook nu weer een driepunter gescoord, ditmaal door Viper. (Eat your heart out, Technico 1..!). Ook onze nieuwe aanwinst, T-Rex, ging mee in de overwinningsroes van z’n teammakkers en wist tijdens zijn ‘maidengame’ onmiddellijk drie maal de bal in het net te droppen.

 

Het laatse deel van het duel werd eveneens vlotjes gewonnen met 25 -18. Dit alles leidde tot een mooi eindresultaat van 88 – 40. We mogen natuurlijk nog niet beginnen zweven, maar ik denk dat we ook dit jaar zeker niet bij de minsten in de reeks (zullen) zitten...

Als afsluiter van deze fijne wedstrijd nog even een denkertje: “Waarom zitten er in vliegtuigen zwemvesten en geen parachutes?”

Greets, D

 

 

Voor de volledigheid, de namen en hun scores:

 

M(L)G: Maarten (Let’s get another technical) Gilis

 

The Bullet (Bent) – 0

Viper (Vincent) – 15

Silent Killer (Midas) – 18

Screwdriver (Jasper) – 18

Pitbull (Aron) – 8

The Knife (Yens) – 13

Little Big Man (Jente) – 0

B52 (Sam) – 3

Rhino (Lyes) – NA

Banzai (Harris) – 7

T-Rex (Sieg) – 6

Minder

 

De match zelf was een lust om te zien: onze gasten speelden als een geöliede machine. Het eerste kwart liep nog een beetje moeilijk en na 10’ stonden we maar één puntje voor: 8-9. Vanaf het tweede quarter werkten vooral The Bullet en Screwdriver de prachtige assists netjes af. Ook een van onze nieuwe aanwinsten, Rhino, wist al hoe hij zijn robuuste lichaam in de strijd moest werpen en was hij een goede schakel in de defense. Hij slaagde er zelfs in om al zijn puntjes mee te pikken. We gingen rusten met 13-27, de kloof werd dus al een beetje groter. Een anekdote mag ik niet vergeten: onze coach, Imam Youssef, heeft ook zijn leermoment gehad: inderdaad, in de eerste wedstrijdhelft mag je maar twee time-outs vragen..! We waren blij dat we eindelijk de zaal even mochten verlaten, want een Zweedse sauna was er niets tegen.

Na de rust gingen onze krijgers verder op hun elan en Little Big Man kroonde zijn prestatie met een mooie driepunter. Ook Viper en Pitbull vonden nu netjes de ring en deponeerden de varkensblaas netjes door het net, terwijl ze defensief al heel het duel een voorbeeldige inspanning leverden. Silent Killer stelde eveneens ondanks zijn groeipijnen zijn talent tentoon en scoorde weer zoals in zijn glorietijd bij de Technico Indians. The Knife van zijn kant, liet niet enkel zien dat zijn bijnaam niet toevallig is: meestal snijdt hij immers door de verdediging als door boter, maar hij is ook niet vies van een loepzuivere driepunter... . Dit alles leidde tot een eindoverwinning van 25-67. 

Kortom, volgens mijn bescheiden mening hebben we dit jaar weer een topteam, en dan spreek ik niet enkel over hun prestaties op het veld! Een ander groot voordeel is ook dat we geen echte topschutter meer hebben, maar een brede kern bezitten van een speler of zes die elk meer dan 10 punten scoren per wedstrijd...en da’s natuurlijk een zeer leuke troefkaart.

 

Greets, D

 

PS: chance dat onze coaches elke wedstrijd 500€ krijgen (Heb je ze al aan Imam Youssef gegeven, M(L)G..?), zo leidt die 15€ parkeerboete niet tot jullie failliet... J

 

Voor de volledigheid en alle duidelijkheid, de namen en hun scores:

 

M(L)G: Maarten (Let’s get another technical) Gilis

06 timeouts: Imam Youssef (Jef Goris)

 

The Bullet (Bent) - 11

Viper (Vincent) - 8

Silent Killer (Midas) - 13

Screwdriver (Jasper) - 13

Pitbull (Aaron) - 6

The Knife (Yens) - 11

Little Big Man (Jente) - 3

B52 (Sam)

Rhino (Lyes) - 2

??? (Harris)

??? (Sieg)

Minder

Onze eerste wedstrijd zou alvast een serieuze test worden : de « ervaring » van vorig seizoen is namelijk vertrokken naar dé Leo om hun kunstjes in heel Vlaanderen te showen. Al snel bleek dat we ons niet te veel zorgen moeten maken : al onze krijgers zijn langzaam ‘man’ aan ‘t worden. Onze kapitein Little Big Man heeft getoond dat hij de ploeg ook kan leiden. Het was leuk om te zien dat hij –als de ploeg te stressy wordt- de bal klemt onder zijn arm en de ramen van de sporthal doet daveren door met een klok van een stem « rustig en opstellen ! » te laten weergalmen.  Wat voor  ondergetekende onmiddellijk opviel was dat sommige van onze gasten, die zich vorig jaar een beetje in de schaduw van de toenmalige tweedejaars  verstopten, hun zelfvertrouwen teruggevonden hebben en gingen weer zelf diep of probeerden de oranje blaas door het net te droppen. Dit ging ze echt goed af en de openingswedstrijd werd vlotjes gewonnen van Stabroek met 67 – 23.

Minder

Het eerste kwart gaat gelijk opgaand en kunnen we via de vrijworplijn bijblijven. 18-17

Het tweede kwart gaat het iets steviger er aan toe, pittiger onder de ring,  maar we geven de bezoekers geen duim breed toe want we kunnen via een 3 punter van Yuri Sluiter afronden met 3 punten winst 38-35.

In het derde kwart bepaalt een onnodige vijfde fout plus een technische fout ( om protest) het verloop van de match: 2 vrijworpen van de persoonlijke fout, 2 vrijworpen omwille van de technische fout en als laatste nog  zijlijn voor de gasten van Kontich, met ander woorden zij konden een cruciale 10 punten kloof slagen en eindigen  zo met een 5 punten voorsprong 54-59 het 3° kwart.

Het laatste kwart kwamen onze jongens tegen een full cort manpress situatie te staan en verslikte zich .  We leden het éne balverlies na het andere. Niemand was bij machte om deze klip te omzeilen in plaats van uit te lopen want we stonden op voorsprong 64-60 kwamen de bezoekers bij en in de slotfase stonden we zelfs aan de vrijworplijn om het laken naar ons toe te trekken maar daar faalde we ook, 1 op 4 van de vrijworpen plus een driepunter van de tegenstrever en het verschil was 4 punten 75-79.

We waren er dicht bij maar net niet sterk genoeg om dit jeugdig geweld de das om te doen.

 

De puntenmakers

Van Technico

Marten Demoen 10p., Stef Van Bogaert 2p., Maarten Gilis 2p., Wout op de Beeck 16p., Yannick Paelman 13p., Michiel Vermeer 12p. ,Thobias Maeriën 3p. ,  en Yuri Sluiter 18p.

 

Voor Kontich

Demaresi 8p.  Crab 12p. Bouckaert 14p. Hooft 17 p.  De Bock 6p.  Goos 3p.  Benoy 2p.  Coulibaly 17p.

 

10’ 18-17 ,    20’ 38-35   30’ 54-59  40’ 75-79

 

Minder

Papa Soetens stelde direct nà de wedstrijd vast dat Thomas geen enkele fout gemaakt heeft.

Minder

Zonder Raf, zonder Bert, Tim en Frederic, wel met een erg zieke Timo en gelukkig wilde Matijs ook meegaan zodat we met ze'n 8-en naar Leuven moesten. Een ploeg die eigenlijk te pakken is.

Minder

We hebben  samen met de ouders en de spelers zelf na de match genoten van een welverdiende spaghetti en bijpassend dessert (ijs of tiramisu).

 

Ik ben ’s avonds met mijn twee basketters nog naar de eerste ploeg komen kijken, al was dat niet echt een meevaller (op het laatst nog verliezen na een mislukte vrijworp en aansluitend  ingetrainde misser met rebound en terug gemiste vrijworp). Ik wist niet dat de Loe zo goed op zijn vingers kon fluiten, nadat hij een heel de namiddag in de keuken spaghetti had staan koken ??

 

Deze middag hebben we ook even gekeken naar de samenvatting van de wedstrijd Gent – Antwerp Giants. En toen wist ik het.

 

Dus terug naar de wedstrijd waar het allemaal om draaide zaterdag. Die ploeg van Wuustwezel is een straffe want die hebben alleen nog maar van die van Duffel verloren. We waren gewaarschuwd. De bezoekers hadden goede mix bij van grote en kleinere spelers en een horde luidruchtige supporters (later meer hierover).

 

De start was wat zenuwachtig langs beide ziijden en er werd door de eenzame Ethias-vogel lustig gefloten voor loopfouten (al dan niet correct – maar wel tegen beide teams). Ook de tafel (voor dit keer zelfs met 4 personen bemand) werd door de scheidsrechter bijgeschoold.

Toch konden we redelijk gelijke tred houden met de titelkandidaat nr. 2

Na de eerste kwarter mocht iedereen 1 minuutje uitblazen en stonden we maar 5 puntjes achter (11 – 16).

 

Ook in het tweede kwart liepen de Woeste Wezels niet veel verder uit. Dit alles te danken aan de verzorgde opbouw, als de degelijke afwerking en de enorm goede verdediging. Iedereen speelde voor wat hij waard was.

Het werd even spannend toen The Knife een vermeende opzettelijke fout zou gemaakt hebben gehad of zoiets. Een kalende supporter met poedelende hond had de Ethias-vogel zo op zijn zenuwen gewerkt dat de “delegees” bij hem mochten komen. Chris van de B52 (dat is ook een popgroep voor de liefhebbers van klassieke pop) moest op de bezoekersbank plaats nemen om alles in goede lijnen te leiden.

Het tweede kwart werd met één puntje verloren (15 – 16).

 

Maar wie onze pupillen een beetje kent, weet dat ze een longinhoud hebben waar Michael Phelps van droomt. De derde kwarter startte ons team furieus want in geen tijd was de achterstand omgebogen in een lichte winst. Aangemoedigd door de harde T-side vlogen de combinaties en fast breaks over het hele veld. Er werd gevochten voor elke centimeter en verschillende keren “doken” de oranje shirts voor de bal. De boekenman van de bezoekers kreeg het Spaans benauwd en vroeg me wat onze gasten tijdens de pauze gegeten hadden.

Geloof het of niet . Het derde kwart werd afgerond met 23-12. We stonden voor. Nu vasthouden.

 

Het vierde kwart schoten we weer uit onze starblokken, maar op het ogenblik dat we de kloof hadden moeten uitdiepen stokte de motor. Een bal rolde twee keer rond de ring maal wilde niet in het netje vallen . De wedstrijd kantelde. Hun speler met het nummer 10 begon driepunters te gooien. Niet normaal (ik hoop dat hij zijn where-abouts goed heeft ingevuld). Nu werd echter duidelijk dat de bezoekers een bredere kern hadden dan wij . Maarten (of moet ik M(L)G schrijven) wisselde slechts sporadisch zijn basisspelers zodat de tweede aanvalslijn niet ech veel speelminuten kreeg. Het verschil werd kleiner en kleiner en in de laatste minuten werd de sfeer steeds grimmiger. M(L)G werd er soms radeloos van. Zijn warriors waren moe, de brandstoftank van enkele spelers was leeg.

Het vierde kwart werd verloren met 8-20 . Eindstand 57 – 64.

Na het verslag van de wedstrijd Gent – Antwerp Giants werd tijdens het interview door één van de verliezers het volgende gezegd: “We spelen dikwijls 35 minuten de pannen van het dak en komen op het einde altijd dat tikkeltje tekort om ons in de titeldebatten te kunnen mengen.”

 

Zo zou ik de wedstrijd tegen van zaterdag ook willen beschrijven. De Oranje Armada is terug één blok en na misschien wel de voorlopig, beste wedstrijd van het seizoen mogen ze terugkijken op een prachtige heenronde.

Nu lekker ontspannen naar de examens (J J J) en na de winterstop net dat tikkeltje weg zien te werken.

 

Zoals “de Leo” het elke week schrijft in zijn verslag: “Wie ze maakt is niet belangrijk. Als ze maar gemaakt worden. “

 

The Knife (Yens) –  9

T-Rex (Sieg) – dkng (deze keer niet gespeeld)

Banzai (Harris) –  sdkn (scoorde deze keer niet)

Screwdriver (Jasper) –  19

B52 (Sam) –  sdkn

Little Big Man (Jente) – sdkn

The Bullet (Bent) –  8

Viper (Vincent) –  6

Silent Killer (Midas) - 4

Pitbull (Aron) –  11

Rhino (Lyes) –  sdkn

 

Padeke

Minder

 

Het duurde in ieder geval een oneindigheid voor de meegereisde supporters hun warm water (aangevuld met cacaopoeder, half gevulde filter of theezakje) geserveerd kregen. Ondertussen regelde de kapitein heel getrouw de opwarming, al zagen verschillende spelers het niet echt zitten om te spelen op dat nat plein.

 

Dus een beetje psychologie en beeld je gewoon in dat je in een mooie zaal speelt met een zwarte , blinkende vloer waar je door de grote ramen de zon en de bomen kan zien.

 

Het werkte niet echt want onze krijgers kwamen zoals gewoonlijk niet echt goed uit de startblokken en konden het midden van de ring niet goed vinden. De shotpogingen lukten niet omdat de stralende zon via het open dak verhinderde dat ze de ring zagen hangen. Ook heel wat easy lay ups gingen de figuurlijke mist in omdat een natte bal geen grip heeft op een houten bord.

 

Maar al bij al lukte Tobias er toch in om zijn troepen door een ongekend roulatiesysteem de eerste kwart winnend te beëindigen (8 – 18).

 

In de tweede kwart werkte de verdediging misschien nog beter dan in de eerste kwart. Het lukte meermaals om de Botsers (ik kan geen enkele andere naam vinden voor die van Schilde) geen shot te geven in 24”. Wij daarentegen gingen via af en toe goed passing en prima vrijworpjes van Screwdriver steeds beter om met de natte bal. De zon zorgde voor een behaaglijke temperatuur zodat ze zelfs hun buitenkledij uit konden doen als ze even mochten uitblazen op de bank. De meegebrachte dekens waren niet echt nodig al konden Silent Killer en B 52 het toch heel goed vinden , dicht bij elkaar onder 3 fleece-dekentjes.

Zelfs Taterende Tanga (al vindt ze deze naam niet echt toepasselijk) zat in volle zon de boek te doen en werd zelfs een zonnebril aangereikt, zodat ze de gebarentaal van een niet altijd even begrijpelijke ref toch kon zien.

Genoeg gezeverd, het 2° kwart werd met 7 – 12 winnend afgesloten.

 

Je zou denken dat het 3° kwart gemakkelijker zou lopen, ... Niets van dat alles. Er sloop  vertwijfeling in de rangen en soms zagen ze in het mooie bos de bomen niet staan. Passes kwamen niet meer aan, er werd minder goed bewogen op de nu opgedroogde aanvalshelft. Zelfs bij een beetje druk van de Botsers verloren we de bal. Tobias week niet af van zijn roterend concept maar kon niet verhinderen dat we deze 10 minuten verloren met 13 – 11.

 

Geen paniek. In de laatste 10 minuten sloeg eindelijk de turbo weer aan en konden we bij momenten genieten van vlotte combinaties en “swing the ball”. De Botsers namen alle time-outs die mogelijk waren en sloten deze telkens af met One-Two-Tree- Choco! Maar het kon niet meer baten. Een 3 minuten voor affluiten liet Tobias een applausvervanging voor alle spelers op het veld. En de debutanten Rhino en T Rex mochten de klus afmaken (7 –19).

Eindstand dus 35 – 60

 

Na wat problemen met de douches (geen warm water in de douches) zat een heerlijke namiddagbuitenwedstrijd (mooi woord voor Scrabble) er op.

 

Ik hoop dat er nu voldoende wind in de Oranje Armada is geblazen om volgende week nog eens alles uit de kast te halen tegen Wuustwezel (want dat zal geen natuurwandelingetje worden).

 

Bijna vergeten. Alle warriors hebben de netten doen trillen (uitgezonderd Silent Killer die nog steeds niet van zijn pijnlijke knieën is verlost). Misschien kunnen hier wat eieren bij de Clarissen hulp bieden.

 

The Knife (Yens) –  8

T-Rex (Sieg) –  2

Banzai (Harris) –  2

Screwdriver (Jasper) –  19

B52 (Sam) –  2

Little Big Man (Jente) – 2

The Bullet (Bent) –  2

Viper (Vincent) –  10

Pitbull (Aron) –  9

Rhino (Lyes) –  4

Silent Killer (Midas) – NSG (Nog Steeds Gekwetst)

 

Een trouwe lezer zal wel gemerkt hebben dat mijn woordenkeuze en zinsspelingen niet dezelfde zijn als deze van Kalende Kameleon. Hij is voor 3 weken op training is hoe ons kleine landje moet worden verdedigd. Benieuwd welke bijnaam hij mij zal geven.

 

Padeke

 

Minder